O legado do home que non podía recordar

Henry Molaison nunca o soubo, pero era un home famoso. Polo menos no ámbito da neurociencia, que lle debe grandes avances no coñecemento da formación da memoria.

O estadounidense, coñecido como o paciente H. M., é posiblemente o home cuxo cerebro máis se estudou en vida. O particular amnesia que sufriu tras unha complexa cirurxía -era incapaz de xerar novos recordos- converteuno nun caso único para comprender como o cerebro é capaz de almacenar e evocar as vivencias.

Molaison faleceu en 2008, pero o seu cerebro seguirá axudando aos investigadores, a xulgar polos datos que publica esta semana a revista Nature Communications. Un equipo de investigadores da Universidade de San Diego (EUA) creou un modelo en tres dimensións do órgano que permite estudar con detalle as súas particularidades. Elaborado a partir de 2.400 imaxes de tecido diseccionado, o modelo permite considerar a anatomía do cerebro cunha gran resolución. O obxectivo, aseguran os seus creadores, que xa puxeron o atlas ao servizo doutros científicos, é contribuír a coñecer mellor os detalles da formación da memoria.

Cando tiña 10 anos, Henry Molaison comezou a ter ataques epilépticos que non fixeron máis que empeorar co tempo. A súa calidade de vida era tan mala, que aos 27 anos -corría o ano 1953-, o estadounidense decidiu someterse a unha intervención para intentar reducir o seu impacto. William Beecher Scoville foi o encargado da operación, na que se extraeron partes dos lóbulos temporais mediais, incluídos a rexión do hipocampo.

Os ataques reducíronse drasticamente, polo que Scoville pensou que a intervención fora un éxito. Non obstante, pronto se decatou de que a cirurxía solucionara un problema para carrexar outros.

Ao recuperarse da operación, Molaison empezou a mostrar un comportamento estraño: non recoñecía o persoal que lle atendía habitualmente no hospital e non podía gardar ningún recordo do que sucedera tras pasar pola mesa de operacións.

En cambio, si rememoraba episodios da súa vida anterior, as súas capacidades intelectuais e a súa linguaxe permanecían intactas e si era capaz de aprender a utilizar un instrumento ou realizar unha tarefa.

O fallo afectaba basicamente á súa capacidade para consolidar e almacenar nova información na súa memoria declarativa, a que permite evocar os recordos de forma consciente. "Podía manter unha conversación perfectamente, pero poucos minutos despois ser incapaz de recordar tela mantido ou á persoa coa que falara", exemplifican os autores da investigación que recolle Nature Communications.

Este descubrimento supuxo todo un cambio de paradigma, xa que deixaba claro que, ao contrario do que se pensaba nese momento, a memoria non era algo único que se distribuía ao longo todo o cerebro, senón que había distintos tipos de memorias e que se localizaban en zonas concretas. No caso da formación da memoria a longo prazo, o hipocampo erixiuse como unha rexión clave.

O detallado modelo en tres dimensións xerado na Universidade de San Diego (grazas a que Molaison doou o seu cerebro á ciencia) permitiu a Jacopo Annese e o seu equipo analizar en profundidade as secuelas da operación de Scoville, afondando na información que xa deixaran entrever as distintas resonancias magnéticas ás que sesometío en vida Molaison.

Os detalles son tan precisos, que os científicos localizaron unha lesión descoñecida ata a data e descubriron que o paciente conservaba máis tecido no hipocampo do que se pensaba (se ben estaba desconectado das estruturas próximas).

Nas súas conclusións, os investigadores invitan a continuar estudando un caso que, segundo afirman, marcou a "dúas xeracións na investigación sobre a memoria e con toda probabilidade seguirá sendo no futuro tan emblemático como o é hoxe"

Matou dous homes por un piropo

O acoso maniféstase de moitas formas na vida diaria, e aínda que algúns se xustifiquen ou defendan, os piropos forman parte del.

Non obstante, unha moza venzolana levou ao extremo a súa molestia e asasinou dous homes polo suposto cumprido.

A través de redes sociais circula a historia dunha moza de 21 anos que disparou contra un grupo de homes e matou dous deles. Ela explicou que non soportou que o grupo a acosase mentres camiñaba polas rúas. Contívose sen dicir nada pero minutos máis tarde apareceu cunha arma e comezou a disparar.

A rapaza foi detida dende o pasado 3 de xaneiro mentres autoridades venezolanas realizan as investigacións correspondentes.

Este tema desatou un gran debate entre usuarios de redes sociais pois existen homes como mulleres que consideran un piropo como algo inofensivo mentres que tamén está a parte que si o considera unha agresión.

O caso do rapaz que "resucitou"

Paul Mutora estaba mal. Este mozo de Kenya, angustiado, tomou a peor decisión que podería ter tomado: inxeriu insecticida para suicidarse.

Así foi como o encontrou a súa familia, na súa casa e tirado no piso. Inmediatamente, a súa familia trasladouno ao hospital pero os médicos confirmaron o diagnóstico do seu falecemento. De acordo ao que informa "Star", un diario local, logo de que os profesionais determinaron a morte, seguiron os pasos legais, informóuselle á familia e o corpo foi levado á morgue.

O sorprendente foi cando, dous días despois e entre os cadáveres,Paul espertou. Sorprendidos, os empregados rescatárono apenas comezaron a sentir ruídos estraños. "Cando ingresamos ao lugar vimos que o corpo de Mutora se movía e que el respiraba. Comezamos a berrar do pánico", confirmou unha das testemuñas, segundo BBC Mundo.

Pero, que foi o que pasou?

"O que puido acontecer é que o insecticida baixou os niveis de pulsacións do corazón e non as detectamos, por iso declarámolo morto", afirmou Joseph Mburu, médico e xefe do Hospital Naivasha, onde aconteceu o episodio.

Mujer confiesa que padece una insólita y repugnante adicción.

ESTADOS UNIDOS. - O programa "A miña estraña adicción", que se emite na canle TLC, novamente impacto ao mundo co caso dunha moza de 22 anos que teñen unha insólita e noxenta manía: é adicta a mastigar cueiros sucios.

Incrible pero certo. A muller, chamada Keyshia, confesou o seu caso na TV norteamericana, revelando que mastiga cueiros de bebés cheos de ouriños e que ademais lle encanta ulilos.

Encántanme, simplemente teñen sabor incrible. Teño cueiros comigo cando cociño, teño algúns nos meus caixóns, tamén teño un cando durmo e outros tantos en distintos lugares da casa", detallou a moza.

Keyshia ademais revelou que xunta cueiros sucios no seu bolso grazas aos seus amigos que teñen fillos pequenos. Un noxo!

Estremecedoras imaxes comproban as torturas do réxime sirio

Un grupo de fiscais internacionais elaborou un informe sobre a base dunhas 55.000 fotos tomadas por un ex policía militar, desertor das forzas de Al Assad. As vítimas morreron por fame, estrangulación e outros métodos de tortura.
Apenas unas horas antes de la conferencia Ginebra II para buscar la paz en Siria, un informe publicado por el periódico inglés The Guardian y la cadena norteamericana CNN revelaestremecedoras imágenes que acreditan "pruebas directas" de torturas y asesinatossistemáticos de 11.000 prisioneros por parte del régimen de Bashar al Assad.

Este material, que consta de miles de fotografías de los cadáveres de los detenidos que estaban bajo custodia del régimen, cayó a manos de un equipo de fiscales de crímenes de guerra y expertos forenses, que elaboraron el informe final. Asimismo, la investigación será presentada ante un tribunal penal internacional.

"Es una prueba directa de la máquina asesina del régimen", aseguró David Crane, uno de los autores del reporte (ver PDF debajo). Los otros dos que formaron parte de la elaboración de la investigación fueron el ex fiscal de la corte especial para Sierra Leona,Desmond de Silva, y el ex fiscal del caso del ex presidente yugoslavo Slobodan Milosevic,Geoffrey Nice.

Crane foi quen procesou o ex presidente de Liberia, Charles Taylor, por crimes de lesa humanidade. Este caso converteuse na primeira condena a un xefe de Estado por crimes de guerra dende a Segunda Guerra Mundial. O ex mandatario recibiu unha pena de 50 anos de cárcere.

O informe foi encargado pola firma británica Carter-Ruck e financiado polo goberno de Qatar, un dos aliados ao grupo rebelde sirio. As fotografías foron tomadas por un desertor e ex policía militar sirio que, baixo o pseudónimo de "César", capturou 55.000 imaxes dende 2011 ata agosto de 2013.

Os detidos morreron por fame, estrangulación, e outros tipos de torturas, segundo revela o informe. Desmond de Silva, mesmo comparou as imaxes dos torturados coas dos superviventes do Holocausto.

"Os asasinatos foron sistemáticos, organizados e dirixidos dende arriba", confiou Crane á CNN. E agregou: "É unha máquina industrial insensible que despeza os seus cidadáns".

"César", o fotógrafo encargado unicamente de retratar os corpos dos detidos torturados, asegurou que chegou a fotografar ata 50 corpos por día, segundo o establecido polo informe final

Cando algún preso era asasinado, ao corpo asignábaselle un número e era fotografado nun hospital militar, co obxectivo de levar un rexistro de decesos. Isto serve comoevidencia irrefutable, segundo explican os avogados.

"En Serra Leoa encontreime con 1,2 millóns de seres humanos que foron destruídos, perono puiden vinculalos con nomes e incidentes", recordou David Crane. "Aquí, temos as fotografías, o fotógrafo e os informes con documentos, selos, firmas e datas", detallou.

Nas estremecedoras imaxes pódese observar estómagos, rostros e pernas cóncavos, en vez de convictos. "Este non é simplemente alguén delgado. Trátase dealguien que realmente morreu de fame", explicou o Dr. Stuart Hamilton, un patólogo forense, á CNN.

Ademais, nas fotos vese os torturados con contusións e hemorraxias severas, así como tamén con feridas alongadas e paralelas nos seus peitos.

Os especialistas determinaron que as feridas presentadas nos colos concordaban ás normais que se observan logo dunha estrangulación con corda, un anaco de caucho ou algún outro obxecto similar.

"A estrangulación deste tipo tamén concorda coa estrangulación utilizada como método de tortura", sinala o informe.

Dende o comezo da guerra, o presidente sirio, Bashar ao Assad, negou calquera tipo de crime de lesa humanidade e atribuíu estas mortes aos rebeldes.
A conferencia que se celebrará en Xenebra este mércores terá como principal objetivoponerle fin a un conflito armado que leva case tres anos, e que ata o momento se cobrou máis de 130.000 vítimas e a fuxida do país de millóns de civís.
                          

Descubren cómo evitar a pérdida da memoria.

Científicos da Universidade de Nova York desenvolveron un método para mellorar a coordinación de distintas rexións do cerebro, o que pode diminuír notablemente os esquecementos
Como se fixa a memoria no cerebro foi sempre unha obsesión da neurociencia. Ata agora, probárase que as vivencias dunha persoa se asentan con moita maior intensidade no cerebro se se produce unha sinalización no hipocampo.

Pero ademais, os científicos tiñan a hipótese de que canto maior era a distribución desa sinalización, mellor se fixaba a información recibida polo cerebro, aínda que aínda non puideran comprobalo. Isto propuxéronse Divachi e o seu equipo.

Para iso organizaron un experimento cun grupo de persoas ás que fixeron asociar unha imaxe cunha palabra. O mesmo procedemento foi realizado en días consecutivos, para probar a memoria de longa e curta duración.
Ao mesmo tempo que comprobaban canto recordaban, cunha resonancia magnética monitoreaban a reacción das súas neuronas.

Deste xeito, os investigadores lograron estudar o percorrido neuronal asociado ás imaxes recordadas e puideron comparalo co daquelas esquecidas. E o que descubriron foi que, nos casos nos que a memoria funcionou correctamente, se percibía unha maior coordinación entre o hipocampo e a codia cerebral esquerdaperirrinal (LPRC).

Dúas naves están estreladas na Lúa

O 17 de decembro de 2012, a Nasa estrelou intencionalmente dúas naves espaciais contra a Lúa. As dúas sondas xemelgas da misiónGravity Recovery and Interior Laboratory (Grail), destinada a elaborar un mapa de gravidade do noso satélite, encaixáronse contra unha montaña do polo norte lunar debido a que non tiñan nin suficiente altura nin combustible para seguir coas súas